نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۹۷ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

یشهد الله اینما یبدو

انه لا اله الا هو

هست در ذره ای به وحدت خویش

پیش عارف گواه وحدت او

نیست با هیچ یک از اشیا ضد

می نماید به صورت همه رو

فهو ناج کما هو المنجی

و هو راج کما هو المرجو

گر تویی جمله در فضای وجود

هم خود انصاف ده بگو حق کو

در همه اوست پش چشم شهود

چیست پندار هستی من و تو

پاک کن جامی از غبار دویی

لوح خاطر که حق یکی ست نه دو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وحدت خداوند اشاره دارد و می‌گوید که خداوند در همه چیز و در هر ذره‌ای وجود دارد. هیچ چیزی در دنیا نمی‌تواند با او مقابل شود و او را به صورت‌های مختلف می‌توان دید. شاعر از عارفان می‌خواهد که حق را بشناسند و از دوگانگی‌ها و تصورات نادرست خود دوری کنند. در نهایت، او تأکید می‌کند که خداوند یکی است و باید این حقیقت را در دل خود درک کنند.