شمارهٔ ۸۲۸ جامی
جامی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای اشک سرخ دمبدم از چشم تر مرو
هم رنگ لعل یار منی از نظر مرو
نزدیک مردنم ز تو دور از خدا بترس
نزدیک اگر نیایی ازین دورتر مرو
تا کی روی به قول رقیب از نظر مرا
بهر خدا که بر سخن او دگر مرو
آن عشوه جوی فتنه بازار و کوی شد
ای پارسا ز کنج سلامت بدر مرو
جامی درش نه منزل آلودگان بود
آنجا چو اشک غرقه به خون جگر مرو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق و غمناک عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که اشک نریزد و از او دور نشود، زیرا نزدیک شدن به مرگ او با دوری معشوق همراه است. او از معشوق می‌خواهد که به وعده‌های دشمنان گوش نکند و به او نزدیک‌تر شود. شاعر همچنین به صورت استعاری به جایگاه او در زندگی و درد ناشی از جدایی اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که از تنهایی و بی‌علاقگی دوری کند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که در جایی که آلودگی و درد وجود دارد، نرود.