شمارهٔ ۸۲۹ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر توصیه‌ای به افراد سالخورده است که به یاد جوانی خود نباشند و در پی چیزهایی که مربوط به جوانی‌اشان است نروند. شاعر به آنها می‌گوید که جوانی به پایان رسیده و باید به واقعیت‌های زندگی توجه کنند. اشاره به ظلمت و انحرافات زندگی می‌کند و از آنها می‌خواهد که در جستجوی حقیقت و کمال باشند و به دنبال جاهلیت و نادرستی نروند. نهایتاً، شاعر تأکید می‌کند که زندگی واقعی فقط در پی کسب کمال و رشد درونی است و نباید صرفاً به ظواهر و تابعیت از دیگران پرداخت.