شمارهٔ ۸۳۳ جامی
جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
به لطف قد ره دلها زد آن مه
زهی لطف قد اعلی الله قدره
به هر وجهی سخن زان روی گویم
که خوش باشد سخن های موجه
مرا با آن دهان سریست پنهان
کسی از سر درویشان چه آگه
به حلق تشنه ام تیغ تو بگذشت
دم بسمل چو آب الحمدلله
نمی رفتم به جز راه سلامت
تو را دیدم به راه افتادم از ره
غم عشقت درآمد از در و بام
بلی دیوار ما را یافت کوته
چو طنبور از تو نالان بود جامی
فراقت زاد فی الطنبور نغمه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و لطف معشوق اشاره می‌کند و با بیانی دلنشین از عشق و دلبستگی خود سخن می‌گوید. او تصویر روشنی از محبت و حالتی دردناک را به تصویر می‌کشد که چگونه عشق باعث شوق و همچنین رنجش او می‌شود. شاعر از دوری معشوق و تاثیر آن بر زندگی خود ابراز احساس می‌کند و در نهایت به تلاش برای حفظ سلامت روحی و روانی‌اش اشاره می‌کند. دیوار عشق او را به سمت احساسات عمیق‌تری هدایت می‌کند و نغمه‌های دل‌انگیزی از این محبت در دلش می‌نوازد.