نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۷۶ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

یا رب این منشور اقبال از کجا واصل شده

کز وصولش کار مشتاقان به کام دل شده

یارب این دیباچه آمال نقش کلک کیست

کانچه محصول مرادات است ازان حاصل شده

پایدار است از مسلسل خطش ایام حیات

گویی آن زنجیر پای عمر مستعجل شده

نامه فتح است نی نی آیت معجز نشان

ز آسمان بهر نجات خاکیان نازل شده

حاصل فحوای آیت آنکه از دیوان فضل

نصرتی کامل نصیب خسرو عادل شده

شاه ابوالغازی که هر جا قاف تا قاف جهان

فتنه روی آورده تیغش پیش آن حایل شده

نوک رمح او روان بگشاده هر جا نکته ای

در دل دشمن ز اسرار اجل مشکل شده

ظلم گو چون سایه بنشین در تگ چاه عدم

کافتاب عدل او آفاق را شامل شده

جامی از بهر مدیح او زبان بگشاده است

بارها و آخر به عجز خویشتن قایل شده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از منشوری صحبت می‌کند که به نوعی مظهر موفقیت و خوشبختی است و باعث می‌شود آرزوهای مشتاقان محقق شود. او به این اندیشیده که این دیباچه و آمال از کدام منبع نشات گرفته و چه کسی مسؤول ایجاد آن است. همچنین به ایستایی و ماندگاری این نوشته در طول زندگی اشاره کرده و به پیروزی‌های شاه ابوالغازی اشاره دارد که با شمشیر خود بر دشمنان غالب شده و عدالت را در جامعه برقرار کرده است. شاعر از قدرت و تاثیر این عدل به عنوان نوری که همه جا را فراگرفته صحبت می‌کند و انتهای شعر به ستایش و شگفتی از این عظمت می‌پردازد.