شمارهٔ ۸۸۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و حسرت عشق و وفاداری اشاره دارد. شاعر از معشوق خواسته تا زیبایی‌های خود را فراتر از او نبیند و وادار به فریب نشود. او به پیوند عمیق خود با عشق اشاره می‌کند و از سختی‌ها و زخم‌هایی که تحمل کرده سخن می‌گوید. شاعر به خود لقب بنده و خدمتگزار عاشق را می‌دهد و تأکید می‌کند که عشق واقعی نیازمند احترام و ادب در برابر معشوق است. در نهایت، او از این می‌گوید که هر جا نشانی از معشوق باشد، باید با احترام و فروتنی برخورد کرد.