شمارهٔ ۸۸۳ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمایل به لذت و شادی در زندگی و همچنین به درد و رنجی که انسان‌ها تجربه می‌کنند، پرداخته است. شاعر از ساقی می‌خواهد که شراب را به افراد ثروتمند و خودخواه بدهد و دردِ زندگی را به کسانی بدهد که آن را حبس کرده‌اند. او اعتقاد دارد که کسی که درد نکشد، نمی‌تواند اشاره‌ای به مقام‌های بالا داشته باشد و باید در میان عامه مردم قرار گیرد. همچنین به مطرب می‌گوید که باید سرود و نغمه‌هایی برای افراد بدنام بخواند. زاهدان نیز که از آتش عشق بی‌بهره‌اند، محکوم به محرومیت هستند. شاعر در نهایت از معشوق می‌خواهد که با دیری از عشق و محبت، زندگی‌اش را سامان دهد و در پی آن، از زهد و ریاضت دست بردارد و به لذت‌ها و زیبایی‌ها روی آورد.