شمارهٔ ۹۱۵ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به زیبایی به توصیف عشق و زیبایی محبوب می‌پردازد. شاعر می‌گوید که عشق به تو موجب ویرانی معانی است و عقل و دانش در برابر عشق به تو مانند یک کودک نا‌آموخته است. او از دل می‌خواهد که از فکر دنیوی جدا شود و به روحانیت نزدیک‌تر گردد. با ذکر ویژگی‌های یکی از معصومین در کاشانه محبوب، از نور و روشنایی عشق سخن می‌گوید و می‌فهماند که دیدن چهره محبوب به او احساس امنیت می‌دهد. در نهایت، شاعر با اشاره به زیبایی و دلربایی محبوب و تاثیر آن بر روح و دل انسان از شراب عشق سخن می‌گوید که باعث گردآمدن دنیای پاداش و نعمت می‌شود.