شمارهٔ ۹۲۵ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری از احساسی عمیق و دردناک خبر می‌دهد. شاعر به کسی اشاره می‌کند که به مانند ماه در زندگی‌اش تابیده و دل او را با محبت دیگران پر کرده است. اما حالا این شخص بدون هیچ سلام و احوالی از کنار او گذشته و شاعر دچار سردرگمی و غم شده است. او احساس می‌کند که سال‌ها دور از این فرد بوده و هیچگاه محبتی از او دریافت نکرده است. شاعر به زیبایی و دلنشینی معشوق اشاره کرده و از او انتقاد می‌کند که چرا با او به نیکی رفتار نکرده است. در نهایت شاعر در دل خود آتش عشق را حس می‌کند و می‌بیند که این عشق او را به شهرت و رسوایی کشانده است.