شمارهٔ ۹۳۰ جامی
جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به یمن سایه چتر فلک سای خداوندی
خراسان غیرت چین شد ز ترکان سمرقندی
ز باران سرشک آرزومندان بحمدالله
که آمد در برومندی نهال آرزومندی
همایون موکب جانان رسید ای چرخ زنگاری
چرا این اطلس فیروزه در پایش نیفکندی
کله چون کج نهد ماه من ای خورشید می شاید
که پیش چاوشان خیلش از جوزا کمربندی
مگوییدم که شو خرسند چون دیدار او دیدی
مسلمانان نیاید راست با هم عشق و خرسندی
چو پاکانش پسندیدند یارب دامن پاکش
مبرا دار تا دامان حشر از هر چه نپسندی
پدروار این همه مهر و محبت تا به کی جامی
چو با ما در نمی آرند خوبان سر به فرزندی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عظمت خداوند و تأثیر او در زندگی انسان‌ها اشاره دارد. شاعر به غیرت و شجاعت خراسان و باران آرزوها اشاره می‌کند که به برکت الهی به زمین آمده است. همچنین از دلبستگی و عشق به معشوق سخن می‌گوید و انتظاری برای شادی و خرسندی در دیدار او دارد. شاعر بر پاکی و پاکدامنی تأکید می‌کند و از خداوند می‌خواهد تا او را از ناپاکی‌ها دور نگه دارد. در نهایت، او به مهر و محبت پدرانه خداوند اشاره می‌کند و از نبود خوبان در کنار خود ابراز حسرت می‌کند.