شمارهٔ ۹۳۳ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که در را به روی او بگشاید و او را از خود دور نکند. شاعر به شدت به معشوق وابسته است و بیان می‌کند که در مقابل او هیچ ارزش و جایگاهی ندارد. همچنین از سوز و آتش عشقش می‌نالد و این که زیبایی معشوق فراتر از نور خورشید است. او به تصویر غمزه معشوق اشاره می‌کند که پیوندی عمیق و غیرقابل برگشت را با جان او ایجاد کرده است. در نهایت، شاعر به خاطر عشق و محبتی که دارد، از درد و رنج خود سخن می‌گوید.