شمارهٔ ۹۷۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از یاد شدن خود توسط محبوبش سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که تنها آرزویش این است که محبوبش او را به خاطر بسپرد. او به زیبایی محبوب و احساس تنهایی خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق او فراتر از هر زیبایی در جهان است. شاعر در وصف عشقش هزار بوسه از آرزوی محبوبی می‌دهد و حسرت دیدار او را می‌کشد. همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که زیبایی محبوبش در نظرش هیچ همتایی ندارد و تمامی زیبایی‌ها از خاطرات او ناشی می‌شود. در نهایت، شاعر از محبوبش می‌خواهد که با زیبایی و عشوه‌گری خود دل او را نآشفت کند، چرا که در پس این زیبایی‌ها حقیقتی نهفته است.