شمارهٔ ۱۰۱ جامی
جامی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
نرگس آسا چو سر از خاک بدر خواهم کرد
بهر رندان قدح از کاسه سر خواهم کرد
تا وزد بر گل رخسار تو گه گه جان را
سوی تو همنفس باد سحر خواهم کرد
دیده از سوزن مژگان به رخت خواهم دوخت
وز جمال دگران قطع نظر خواهم کرد
ساعدم رشته زر شد ز غمت زار و نزار
گر دهد دست به گرد تو کمر خواهم کرد
تاب تیر تو ندارم که رسد بر دگران
پس ازین پیش همه سینه سپر خواهم کرد
چند بر فرق رقیبان به وفا مالی دست
خاک از دست جفای تو به سر خواهم کرد
جامیم من هنرم عشق گر از عیب کسان
دست ازین کار بدارم چه هنر خواهم کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به احساسات عمیق و عاشقانه‌اش اشاره می‌کند. او نرگس آسا را به زیبایی تشبیه می‌کند و بیان می‌کند که برای رندان (عشاق) آماده است تا از خود گذشتگی کند و جانش را فدای معشوق کند. همچنین، او می‌گوید که زیبایی دیگران را نادیده می‌گیرد و تمام وجودش را وقف معشوق می‌کند. شاعر از عشق به عنوان یک هنر یاد می‌کند و می‌خواهد از انتقادها و عیب‌های دیگران دوری کند و بر عشق خود تمرکز کند. در نهایت، او به خاطر عشقش خود را در مقابل تیرهای معشوق سپر می‌کند و عزم خود را برای وفاداری به معشوق اعلام می‌کند.