نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۴ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خطت از لعل آتشگون برآمد

ندانم سبزه ز آتش چون برآمد

خضر زد غوطه در عهد سکندر

در آب زندگی و اکنون برآمد

به خونریزی کشیدی از میان تیغ

میان عشقبازان خون برآمد

ترازو با رخت سنجید مه را

رخت در حسن ازو افزون برآمد

چو لاله داغ لیلی داشت بر دل

گلی کز تربت مجنون برآمد

دل مردم به آب چشم من رفت

چو نام دجله و جیحون برآمد

به وصف قد تو گفتار جامی

به میزان خرد موزون برآمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه معشوقه‌اش اشاره می‌کند و نمادهایی از عشق و حسرت را به تصویر می‌کشد. او از زیبایی بی‌نظیر معشوق خود صحبت می‌کند که از دل یکی از عمیق‌ترین احساسات انسانی برمی‌خیزد. همچنین به عناصری از طبیعت و تاریخ، مانند آتش، آب و نام‌های تاریخی اشاره می‌کند تا شدت احساسات خود را به نمایش بگذارد. در نهایت، شاعر اظهار می‌دارد که عشق و زیبایی به نحو عمیق‌تری در دل انسان‌ها تأثیرگذار است و هر چیزی در مقایسه با آن کمتر به نظر می‌رسد.