شمارهٔ ۱۰۶ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تصویر کشیدن حالت مستی و عشق می‌پردازد. او از لحظه‌ای سخن می‌گوید که یار در دستش ساغر شراب قرار می‌دهد و او در اثر شیفتگی، به حالتی خراب و مست درمی‌آید. شاعر به خاصیت می اشاره می‌کند که باعث شده شب و روز در هم بریزد، و دل بلبل از دیدن گل به اضطراب می‌افتد. همچنین، شاعر از دلش که به دنبال آب (عشق) است صحبت می‌کند و به چاک سینه‌اش که دوباره به سراب (وهم) می‌رسد، اشاره می‌کند. در نهایت، به یاد نغمه‌ای دل‌انگیز و جامی گران‌قدر از خسرو، ابراز ناامیدی می‌کند. این شعر به زیبایی احساسات عاشقانه و حال مستی را توصیف می‌کند.