شمارهٔ ۱۵۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و لذت‌های زندگی اشاره دارد و بیان می‌کند که افرادی که به می‌نوشند، همچون لعل در پیاله، داستان‌های بی‌شماری از زندگی را نقل می‌کنند. او به نادانی و بی‌خردی آدم‌ها انتقاد می‌کند و می‌گوید که کسی نمی‌تواند به نعمت‌های زندگی دست یابد مگر اینکه عاقبت را مد نظر داشته باشد. همچنین زیبایی و جذابیت دختر رز را ستایش می‌کند و حسرت می‌خورد که اگر او به قیمتی به دست نیاید، چه حرام خواهد بود. شاعر اشاره می‌کند که در فصل بهار، خوشا به حال کسانی که از زیبایی معشوق لذت می‌برند. در ادامه، با بیان مصایب و غم‌های خود، دلتنگی و افسردگی‌اش را از فراق یار بیان می‌کند و در نهایت به بی‌اهمیتی زندگی بدون عشق و زیبایی‌ها اشاره می‌کند.