شمارهٔ ۲۵۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف احساسات عمیق شاعر نسبت به عشق و رنج می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هیچ‌کس مانند معشوقش در برخورد با رقبایش مهربان نیست و این رفتار باعث ایجاد تنش‌هایی در او می‌شود. همچنین شاعر از بی‌توجهی دیگران به حال اسیران و غریبان ناله می‌کند و از ضعف و ناتوانی خود ابراز ناراحتی می‌کند. او از سرنوشت واعظان و خطیبان نیز صحبت می‌کند و به بی‌رحمی آن‌ها در برابر نیازمندان اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که با وجود عشق پرشور خود، همواره به نصایح و پندهای دیگران بی‌توجه بوده است.