شمارهٔ ۲۶۲ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و فداکاری است. شاعر می‌گوید که سپردن دل به معشوق کار دشواری است و در مسیر عشق، همواره مشکلاتی پیش خواهد آمد. او به این اشاره می‌کند که در صورت مواجهه با خطر یا دشواری، باید عشق و ایمان را بر زبان آورد و از دین و ایمان خود نگذرد. شاعر ترجیح می‌دهد که جانش را به هجران و فراق بدهد تا اینکه به وصالی برسد که همراه با رقیبان باشد. در نهایت، او از تلاطم زندگی و فقدان آشنایی، به رها کردن زندگی خود در طوفان راضی است و می‌گوید که اشعار زیبا و دلکشش همچون جادویی است که به معشوقش می‌سپارد.