شمارهٔ ۲۸۵ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این متن به تنهایی و غم دل می‌پردازد و به توصیف زیبایی معشوق و تاثیر آن بر عشق و احساساتش می‌پردازد. او می‌گوید که حتی با وجود زیبایی معشوق و جاذبه‌اش، دلش به آرامش نمی‌رسد و از عشق خسته شده است. بینایی به زیبایی او به نوعی دلسردی تبدیل شده و در نهایت، از لاف‌های پیران در عشق سخن می‌گوید و به یادآوری گفت‌وگوهایی می‌پردازد که او را به گذشته‌‌اش باز می‌گرداند.