نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۵ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

لبت دل دزد و من از وی شکر دزد

کم افتاده ست ازینسان دزد بر دزد

ز چشمم شست چشمت سرمه خواب

به عیاری برد کحل از بصر دزد

تنت را بنگرم دزدیده زانسان

که بر سیم کسان دوزد نظر دزد

اگر دزدیده ات بینم مکن عیب

که دزدی را نداند جز هنر دزد

غمت بر دل ز هر سو غارت آورد

درآمد خانه را از بام و در دزد

هراسم شب به کویت از رقیبان

به شبها از سگان دارد خطر دزد

سر درج سخن مگشای جامی

مبادا در کمین باشد گهر دزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع دزدی و عشق می‌پردازد. شاعر از دزدیدن دل و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و به نوعی عشق را به دزدی تشبیه می‌کند. او با استفاده از واژه‌های دزدی به بیان احساساتی چون شور و شوق پرداخته و به خطراتی که از طرف رقیبان و دشمنان در عشق وجود دارد، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر هشدار می‌دهد که در صحبت کردن از عشق و احساسات خود محتاط باشد، چرا که ممکن است در کمین خطرات پنهان باشد.