شمارهٔ ۱۰۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوبی سخن می‌گوید که با بی‌اعتنایی از کنار او می‌گذرد. محبوب با زیبایی‌اش دل شاعر را می‌شکند و او را در حالتی از ضعف و حقارت رها می‌کند. شاعر به امید جلب توجه محبوبش تلاش می‌کند، اما او تنها با شکوه می‌گذرد و حتی با نگاهی به او، او را نادیده می‌گیرد. شاعر به یاد می‌آورد که چگونه محبوب باعث تیره‌روزی‌اش شده است و در پایان، حتی به دنیای عرفان و شراب نیز بی‌اعتنایی می‌کند. در نهایت، شاعر از احوال خود ناراضی و غمگین است و حسرت دیدار محبوب را می‌کشد.