شمارهٔ ۹۶ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از جدایی و داغی که بر دلش نشسته سخن می‌گوید. او خود را مانند موری در مسیر وفا می‌بیند که زیر پا نادیده گرفته می‌شود. با این حال، اگر طرف مقابل واقعاً بخواهد که وفادار باشد، بر این درد غم‌انگیز فائق خواهد آمد. دل شاعر برای شادی و خوشی آماده است، حتی در این غم‌خانه. او به این نکته اشاره می‌کند که در دلش، دور از غم‌ها، می‌تواند عشق و شادی را جست‌وجو کند تا زمانی که این عشق واقعی و رضایت در زندگی‌اش وجود داشته باشد.