شمارهٔ ۱۴۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی مسائل معنوی و عرفانی می‌پردازد. شاعر با انتقاد از دنیای مادی و کاخ‌ها، بر این نکته تأکید می‌کند که ظواهر دنیا و جاه و مقام ناپایدار هستند و در نهایت به خاک برمی‌گردند. او همچنین به دروغین بودن ظواهر اشاره می‌کند و می‌گوید پاک کردن دلق ریا هیچ فایده‌ای ندارد اگر دل از زرق و برق دنیا پاک نباشد. او می‌افزاید که تواضع و عرفان باید از درون انسان نشات بگیرد و اگر عشق واقعی در میان نباشد، هیچ گونه تلاشی (حتی اگر به سمت آسمان باشد) کارساز نخواهد بود. در انتها هم به حکمت و آگاهی اشاره کرده و هشدار می‌دهد که نباید فریبنده‌ها را دنبال کرد.