شمارهٔ ۱۴۵ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق است. شاعر می‌خواهد نام خود را به دلخواه معشوق تغییر دهد و به او ثابت کند که شدت عشقش به حدی است که حتی در نامش نیز اثر گذاشته است. او اشاره می‌کند که اعتقادش به زیبایی معشوق، او را در شهر مشهور کرده است. شاعر به سلوک خود اشاره می‌کند که هدفش فقط جلب رضایت معشوق از آغاز تا انتها است و به این نکته می‌پردازد که وفا و عدم وفا چه معناهایی در این راستا دارند. همچنین، شاعر نگران عمر کوتاه خود است و به دنبال فرصتی برای بیان عشقش می‌باشد. در انتهای شعر، اشاره به شعرای بزرگ و مراسمی در شیراز دارد که نشان‌دهنده ارادت او به ادبیات و شاعران پیشین است.