نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۳ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

حسن تو راه امید و بیم زد

نبوت شاهی به هفت اقلیم زد

اول از رویت منجم یاد کرد

هر رقم کز ماه بر تقویم زد

رنگ سرخی اشک ما بر زر نهاد

سکه پاکی تنت بر سیم زد

فهم سر آن دهان نتوان که لب

قفل حیرت بر در تفهیم زد

نقطه سهو است خال آن دهان

کش دبیر بی خرد بر میم زد

بود یک دینار نقد صبر ما

هجر تو بر پنج دانگ و نیم زد

شعر جامی وصف خط سبز توست

خضر تا با او دم تعلیم زد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره حسن و تاثیرات او بر زندگی شاعر است. شاعر اشاره می‌کند که حسن نماد امید و بیم است و نقش مهمی در جهانی که در آن زندگی می‌کند ایفا می‌کند. او به زیبایی چهره حسن اشاره دارد و از تاثیر آن بر احساسات و ابراز خویش می‌نویسد. شاعر همچنین به ناتوانی از درک عمیق احساساتش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق به حسن، صبر را در او کم کرده است. او در نهایت به زیبایی خط سبز حسن اشاره می‌کند و آن را به تعلیم و راهنمایی خضر تشبیه می‌کند.