شمارهٔ ۱۹۲ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تاثیرات منفی عشق و جدایی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هرچه اقداماتی برای بهبود حال خود کرده، بخت و قضا همه چیز را بر هم زده‌اند. زیبایی‌ها و امیدها نیز به دنبال بادی که می‌وزد، از هم می‌پاشند. شاعر به این نکته اشاره دارد که دنیا و اطرافش، هرچند زیبا و خواستنی هستند، به خاطر عشق ناکام او دچار آشفتگی شده‌اند. او در پایان به این نتیجه می‌رسد که هیچ چیز نمی‌تواند او را از این درد رهایی بخشد.