شمارهٔ ۲۳۵ جامی
جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
به من دارد دلت جنگی که دارد
بزن گو در بغل سنگی که دارد
ننوشد می جز از خون دل من
ز من دارد لبت رنگی که دارد
صدای ناله است از رگ رگ من
مغنی نغمه چنگی که دارد
جلا ندهد بجز خاکستر من
ز خونم تیغ تو رنگی که دارد
نباشد جز به ذوق آن دهان خوش
شکر در گوشه تنگی که دارد
به نام من مخوان هرگز سگت را
کزین دارد سگت ننگی که دارد
به سودای سواد نظم جامیست
صریر کلکم آهنگی که دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق و درونی شاعر اشاره دارد. شاعر از دل‌تنگی و درد خود می‌نالد و بیان می‌کند که عشق و فراقش او را دچار جنگی در دل کرده است. او از رنگ لبان محبوبش و تأثیر آن بر روحش سخن می‌گوید و lament می‌کند که جز خون دلش او چیزی نمی‌نوشد. ناله‌ها و غم‌ها بر جانش سنگینی می‌کند و نشان از حسرت و تاریکی‌های درونی دارد. در مجموع، این شعر با تصاویری از عشق، درد و زیبایی به بیان احساسات پیچیده شاعر پرداخته است.