شمارهٔ ۲۴۹ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و غم ناشی از دوری معشوق است. شاعر احساس می‌کند که زندگی‌اش بدون حضور یار معنایی ندارد و جان دادن از این دوری برایش غیرممکن است. او به غم و فراق اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش از معشوق دور است، هرچند که به فکر دیدار دوباره است. شاعر بیان می‌کند که هر چه آزار از بدی‌ها برسد، عشقش از آزارهای دنیا مصون است و حتی اگر هزار درد و راندگی برسد، شوق دیدار معشوق قوی‌تر از آن است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که هر که زیبایی یار را به چشم ببیند، آرزو دارد که او همیشه از بدی‌ها دور باشد.