نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۱ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

نشستی دور ازین مشتاق مهجور

که نتوان ماه را دیدن جز از دور

سلیمانی تو و لعل تو خاتم

خطت برگرد خاتم عنبرین مور

فروزان زآتش تو داغ بر داغ

بود بر سینه ام نورا علی نور

به کنج خلوتم منما ره ای شیخ

مکن غمدیده ای را زنده در گور

گذشتم بر درت نادیده دیدار

بهشتی دیدم اما خالی از حور

بود در وصف خوبان شعر جامی

به امر عشق و المأمور معذور

بود یک بیت معمور آسمان را

زمین از شعر او پر بیت معمور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارد و به طور خاص به دوستی، علاقه و آرزوهای شاعر در مورد معشوقش می‌پردازد. شاعر از دوری و جدایی رنج می‌برد و با استفاده از تصاویر زیبا، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او خود را در خلوتی توصیف می‌کند که در آن به یاد معشوقش سوز و گداز دارد و به دنبال نشانه‌هایی از عشق و زیبایی است. در نهایت، شاعر با تأکید بر قدرت شعر و هنر در توصیف زیبایی‌های عشق، به سرشار بودن دنیا از اشعار عاشقانه اشاره می‌کند.