شمارهٔ ۲۶۹ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت عشق اشاره می‌کند و از دل می‌خواهد که با عشق معشوق، زندگی را پر از شوق و نشاط کند. او از باد بهاری می‌خواهد که عطر گل‌ها را بیاورد و علم و فضل را در دل‌ها پراکنده کند. شاعر می‌گوید که وصف زیبایی عشق یکتا و بی‌نظیر است و نمی‌توان آن را در دل‌های پر از تردید جا داد. او همچنین از ادیب می‌خواهد که جرم عشق او را نادیده بگیرد و سوز عشقش را به آتش تبدیل کند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که چهره‌اش را نشان دهد تا از این انتظار رهایی یابد و تأکید می‌کند که کار عشق بدون زحمت نیست و باید مزد آن را به خداوند سپرد.