شمارهٔ ۳۳۰ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی‌ها و جذابیت‌های دلبری سخن می‌گوید و اشاره دارد که از دیدن آن‌ها خود را باز می‌دارد و از مشکلات و بلایا نجات می‌یابد. او از دام‌های زیبایی‌ها فرار می‌کند و در عوض به دامن عشق پناه می‌آورد. شاعر به تفاوت‌های درونی و بیرونی اشاره می‌کند و می‌گوید که ارزش‌های مادی مانند جواهری که زاهد به آن می‌نگرد، برای او بی‌ارزش است. همچنین، او به میخانه و حال مستی اشاره کرده و می‌گوید که سال‌هاست از بوی می مست است و به این حال افتخار می‌کند. در نهایت، شاعر خود را مست عشق معرفی می‌کند و تأکید می‌کند که در هر کجا که باشد، در عشق غرق است.