شمارهٔ ۳۳۲ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره جشن عید فطر و شادی ناشی از افطار است. شاعر دعوت می‌کند تا با هم به جشن بپردازیم و از می لذت ببریم. او به تضاد میان زهد در صومعه و خوشگذرانی در بازار اشاره می‌کند و دعوت می‌کند که با اهل عشق و محبت ارتباط برقرار کنیم. همچنین از محدودیت‌های واعظان و خرافات می‌گوید و تأکید می‌کند که عشق واقعی فراتر از ظاهر و ظواهر است. شاعر در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که زندگی جز یک دیوار نیست و باید به سمت حقیقت و جان روی آورد.