شمارهٔ ۳۵۶ جامی
جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خوشا وقتی که از خود رسته باشیم
به وقت بیخودان پیوسته باشیم
ازان دامی که جز مردان نجستند
به همتهای ایشان جسته باشیم
کشیده رخت خود از کوی هستی
به کنج نیستی بنشسته باشیم
خلیل آسا به نیروی قناعت
بتان حرص را بشکسته باشیم
به بند عشق محکم کرده پیوند
همه پیوندها بگسسته باشیم
چو برناید امیدی از در خلق
در امید برخود بسته باشیم
به سرناید به سرعت جامی این راه
بیا تا بعد ازین آهسته باشیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره رهایی از وابستگی‌ها و دلبستگی‌های دنیوی صحبت می‌کند. شاعر می‌خواهد که انسان‌ها از خودخواهی و حرص فاصله بگیرند و به عشق و قناعت روی آورند. او به اتحاد با مردان بزرگ و با همتی اشاره می‌کند که از دام‌های دنیا فرار کرده و در جستجوی حقیقت هستند. در این راه، رسیدن به آرامش و سکون در درون را مهم می‌داند و از کسانی می‌خواهد که به امید خود متکی باشند، نه بر امید از دیگران. در پایان، شاعر دعوت می‌کند که در این سفر زندگی، آرام‌تر و با آرامش بیشتری قدم برداریم.