شمارهٔ ۳۹۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق شاعر نسبت به یاران و عشق می‌پردازد. شاعر از نگرانی خود درباره‌ی حال و احوال یاران صحبت می‌کند و بیان می‌کند که اگر یاری به دوستانش توجه نکند، اوضاع به شدت بد خواهد بود. او به زیبایی و جذابیت بهشتی اشاره می‌کند و می‌گوید که حسادت به این زیبایی‌ها بر دوستانش تأثیر می‌گذارد. شاعر همچنین بیان می‌کند که اشک و دل‌تنگی او هیچ سودی برای یاران ندارد و اگر خودش را نخواند، به هیچ جا نخواهد رسید. او به فتنه و آشفتگی موجود در روابط دوستانه اشاره می‌کند و در نهایت، به حالت ناامیدی و سرسپردگی نسبت به یارانش اعتراف می‌کند.