نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲۰ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با اشک خونین دور از تو ای ماه

«بثی و حزنی اشکوا الی الله »

رو در تو دارند از دین و دنیا

مردان دانا رندان آگاه

دامان وصلت نتوان گرفتن

دست از دو عالم ناکرده کوتاه

هرچند گیرم راه سلامت

لطف خرامت بر من زند راه

از سبزه خط بر عارض تو

کامم برآمد بر وجه دلخواه

تو می کشی تیر از سینه من

وز فرقت آن من می کشم آه

جان داد جامی لیکن چه تاوان

لو مات عبد فی حب مولاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عمیق عشق و فراق اشاره دارد. شاعر با اشک و غم به یاد محبوب می‌افتد و از خداوند شکایت می‌کند. او بر عدم توانایی در رسیدن به محبوب و جدایی از او تأکید می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر راهی برای رسیدن باشد، زیبایی محبوب او را به خود می‌کشد. در نهایت، شاعر به دل‌خوشی‌های عشق و رنج‌هایی که ناشی از جدایی است، می‌پردازد و نشان می‌دهد که این عشق نتیجه‌ای سنگین دارد.