شمارهٔ ۴۳۰ جامی
جامی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
تا به چشم تو سرمه ره کرده
خانه مردمان سیه کرده
سال تو چارده نکرده تمام
نام تو ماه چارده کرده
روی تو بهر خانه ویرانان
در شب تیره کار مه کرده
مهر رخسار عالم افروزت
چاک در جیب صبحگه کرده
عمر بس کس که در نظاره تو
رفته برباد تا نگه کرده
پادشاه سپاه حسن تویی
تا فلک عرض آن سپه کرده
عشق با چون تویی اگر گنه است
نه همین جامی این گنه کرده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و شکوه چهره معشوق اشاره دارد. شاعر به تشبیه‌هایی مانند سرمه و ماه اشاره می‌کند تا جذابیت و نورانی بودن چهره معشوق را به تصویر بکشد. او همچنین از تأثیرات این زیبایی بر زندگی مردم و جهان صحبت می‌کند و عشق به معشوق را حتی اگر گناه باشد، امری نیکو می‌داند. در کل، این شعر عواطف عاشقانه و زیبایی‌های معشوق را با زبانی شاعرانه و زیبا بیان می‌کند.