شمارهٔ ۴۵۳ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احساس عشق و درد ناشی از جدایی است. شاعر به محبوبش می‌گوید که هرچند او مثل خورشید زیباست، اما هیچ‌گاه به دور و بر او نیامده است. شاعر از ناراحتی و غمی که بدون محبوبش دارد، سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که در عمرش فقط از عشق او رنج برده است. او همچنین از تحمل بار غم‌های محبوب یاد می‌کند و به ناامیدی از تحسین محبوب اشاره دارد. در نهایت، شاعر به یاد آوری رفتارهای گذشته می‌پردازد و به این نکته می‌رسد که پشیمانی از آنچه گذشته فایده‌ای ندارد.