شمارهٔ ۴۸۶ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عدم عیادت شخصی که به او عشق ورزیده و در حال بیماری است، گلایه می‌کند. او بیان می‌کند که با وجود رنج و دردش، آن شخص به سراغش نیامده و این عدم توجه را با دلسوزی و عشق او مقایسه می‌کند. شاعر به ثواب عیادت اشاره کرده و می‌گوید که حتی به خاطر ثواب هم به دیدنش نیامده است. در نهایت، او احساس تنهایی و ناامیدی خود را ابراز کرده و از اینکه فرد مورد نظر به او توجه نکرده، به شدت ناراحت است.