شمارهٔ ۱۰۰ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
نماید جلوهٔ عکسش ز بس بیتاب دریا را
بلرزد عضو عضو از قطره چون سیماب دریا را
رسد فیض دگر زاهل نظر کامل عیاران را
فلک سان محشر کوکب کند مهتاب دریا را
غبار آلوده سازد صحبت دیوانگان دل را
مکدر می کند آمیزش سیلاب دریا را
صفای حسن ظاهر پاک گوهر را دهد زینت
بود شور دگر در جلوهٔ مهتاب دریا را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با بیان زیباییهای دریا و تأثیر آنها بر دل و روان انسان سخن میگوید. او به شدت از جذابیت و آرامش دریا و همچنین اثراتی که بر احساسات و نگاه انسان دارد، یاد میکند. شاعر توصیف میکند که چطور دریا میتواند حالتهای مختلفی از زیبایی و شور را در وجود افراد به وجود آورد و تأثیرات عاطفی عمیقی بر آنها داشته باشد. به طور کلی، شعر درباره زیبایی و نشأت گرفتن فیض و الهام از دریا است.