شمارهٔ ۱۰۰۶ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
صفا دارد ز بس اندام سیمین سمین او
بریزد سیل آب گوهر از کوه سرین او
چرا در عالم یکرنگی از رنجیدنش رنجم
که خط سرنوشت من بود چین جبین او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر زیبایی و جذابیت شخصی را توصیف می‌کند که با اندام سیمین و ظرافتش، گوهرهایی از آب را به یاد می‌آورد. او همچنین از این که چرا باید از رنجش او رنجیده باشد، می‌گوید، زیرا قسمت و سرنوشت او در چین‌های جبین او نهفته است. یعنی زیبایی و سرنوشت او به یکدیگر پیوسته‌اند.