شمارهٔ ۱۰۲۸ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به زر نگین صفت از بس دل تو بند شده
چو سکه نام تو از روی زر بلند شده
در این محیط که موجش کمند صید بلاست
حباب وار دل ما به هیچ بند شده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و ارزش باطنی معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که دلش به خاطر محبوبش به طلا و زرین بودن تبدیل شده است و نام محبوب بر دل او همچون سکه‌ای درخشان است. همچنین، او به شرایط سخت و دردآور زندگی اشاره می‌کند که مانند دام بلاست و دل او در این وضعیت شکننده مانده است.