نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۲۵ جویای تبریزی

جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

رفتیم ز بس با دل پر شور در این راه

شد نقش قدم خانهٔ زنبور در این راه

در گام نخستین ز سلیمان گذرد پیش

گر عشق ببندد کمر مور در این راه

در عشق تو با لشکر غم هر که ز خود رفت

از فیض شکست آمده منصور در این راه

تا جان ندهی راه به مقصد نتوان برد

فرهاد از این ره شده دستور در این راه

بر راحلهٔ ضعف کسی را که سوار است

چاهی شده هر نقش پی مور در این راه

جویا غزل فکرت رنگین سخنست این

‏«داریم قدم بر قدم مور در این راه»‏

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با شور و عشق به مسیر پر چالش اشاره می‌کند. او از نمادهایی مانند زنبور و مور استفاده می‌کند تا جستجوی عشق و تلاش برای رسیدن به هدف را نشان دهد. اشاره به شخصیت‌هایی مانند سلیمان و فرهاد، نشان‌دهندهٔ قدرت و اراده در این راه دشوار است. شاعر تأکید می‌کند که برای رسیدن به هدف نهایی، لازم است جان فدای عشق شود و همچنان بر مشکلات غلبه کرد. در نهایت، او به زیبایی‌های عشق و فکر اشاره می‌کند که در این مسیر، الهام‌بخش است.