شمارهٔ ۱۴ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شد بهار و بیخودیم از نشئهٔ جام هوا
توبهٔ ما را شکست امروز ابرام هوا
جلوهٔ آهم هوا را بسکه رنگین کرده است
صد تذرو اینجا گرفتارند در دام هوا
سینه چاک از پردهٔ عصمت دم بیرون نهد
هر که همچون صبح می گردد می آشام هوا
می دهیدم می که با صد تر زبانی گفته است
قاصد شبنم به گوش غنچه پیغام هوا
زودتر جویا به گلشن رو که علوی گفته است:
«نالهٔ بلبل به یاران بود پیغام هوا»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تبدیل فصل بهار و حال و هوای شاداب آن اشاره دارد. شاعر از تاثیرات شگرف بهار و زیبایی‌های طبیعی می‌گوید که او را به وجد آورده و تحت تاثیر قرار داده است. در این بهار، جاذبه‌ای خاص در هوا حس می‌شود که همه را به وجد می‌آورد و به نوعی نشانه‌اش زنده شدن احساسات و عشق در دل‌هاست. بلبلان در باغ‌ها آواز می‌خوانند و این نوید دهنده پیامی از زیبایی و عشق به طبیعت است. شاعر به اهمیت زیبایی‌های بهار و پیام‌هایی که از آن ناشی می‌شود، اشاره کرده و دعوت می‌کند تا از این لحظات لذت ببریم.