شمارهٔ ۳۰۲ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات و تفکرات شاعر درباره عشق و غم می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که خیال و یاد یار می‌تواند بر زندگی‌اش تأثیر زیادی بگذارد و حتی خواب را بر بیداری‌اش غالب کند. دل او از غم‌های کوچک پر شده و در تلاش است تا این احساسات را بیان کند. همچنین شاعر بیان می‌کند که می‌تواند حال دل خود را از طریق نگاه و احساساتش به اشتراک بگذارد، حتی اگر زبانش در برابر زیبایی معشوقش حیران باشد.