شمارهٔ ۳۸۰ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
آنکه نتوان گشت قربانش پری روی من است
وانکه بر گردش توان گردید بدخوی من است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به توصیف معشوق پرداخته و میگوید که کسی که نمیتواند به این زیبایی نزدیک شود، خود را فدای او کند، بلکه کسی که بتواند به دور او بچرخد، در واقع دارای شخصیت ناپسند است. به عبارت دیگر، شاعر به تضاد بین زیبایی و بدخویی اشاره میکند و ارتباط عمیقتری بین عشق و شخصیت افراد برقرار میکند.