شمارهٔ ۴۴۵ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دل از بس سوی رخسار تو باشد
نگاهم بوی رخسار تو باشد
چو داغ لاله خال عنبرینت
گل خودروی رخسار تو باشد
پری بلبل صفت گردد به گردش
چو با گل بوی رخسار تو باشد
از آنرو غنچه گردیده است لعلت
که در قابوی رخسار تو باشد
صفای برگ گل را اعتباری
به چشم از روی رخسار تو باشد
جفایی کز خطت بر دل رسیده
هم از پهلوی رخسار تو باشد
اگر در کعبه ور در دیر جویاست
نگاهش سوی رخسار تو باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است. شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به چهره معشوق بیان می‌کند و هر عنصر زیبایی را به او نسبت می‌دهد. او می‌گوید که زیبایی چهره ی معشوق باعث می‌شود که دل و نگاهش به سمت او باشد و حتی چیزهای دیگر نیز تحت تأثیر زیبایی او قرار گرفته‌اند. همچنین، شاعر به تاثیری که چهره معشوق بر احساساتش می‌گذارد اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر در جستجوی حقیقت و معنویت باشد، نگاهش همواره به سوی زیبایی معشوق معطوف است.