شمارهٔ ۵۸۹ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
گل داغ سر پرشور سودا عالمی دارد
تکلف بر طرف دیوانگیها عالمی دارد
حریفی در دو عالم نیست چون چشم سیه مستت
که دارد عالمی با غیر و با ما عالمی دارد
گل سودای داغ لاله بر سر می زنم جویا
گریبان چاکی و دامان صحرا عالمی دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و شور و شوقی عمیق است. شاعر به زیبایی و جذابیت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که این عشق و دیوانگی، جهانی خاص و منحصر به فرد دارد. او از چشمان معشوقش که به او مستی و شوری می‌دهد، صحبت می‌کند و می‌گوید که هیچ شریکی در دو جهان مانند او وجود ندارد. در نهایت، شاعر با اشاره به گل لاله و احساسات عمیقش، بر اهمیت و زیبایی این عشق تأکید می‌کند.