شمارهٔ ۷۳۵ جویای تبریزی
جویای تبریزی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
آمدی مستانه و گل گل طرب دارد بهار
خندها از غنچهٔ گل زیر لب دارد بهار
تا زشور خنده رنگ قهقهه گلها که ریخت؟
دیدهٔ بد دور طوفان عجب دارد بهار
پرورش در دامن آب و هوای خلد یافت
هم حسب دارد بهار و هم نسب دارد بهار
چهره اش برگ گل و خار کبودش یاسمن
جلوهٔ لیلی نژادان عرب دارد بهار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی بهار را توصیف می‌کند. بهار به شکل مستانه و شاداب به زمین آمده و گلها در حال شکوفایی هستند. در این فصل، شور و نشاطی وصف‌ناپذیر بر اثر خنده‌های گلها به وجود آمده است و بهار همچنین به عنوان نشانه‌ای از ارتباط با طبیعت و زندگی معرفی می‌شود. چهره بهار به زیبایی گل و عطر یاسمن تشبیه شده و به طور کلی این شعر از زیبایی و شگفتی‌های طبیعت در فصل بهار سخن می‌گوید.