شمارهٔ ۹۵۲ جویای تبریزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان درد و رنج محبت می‌پردازد و درخواست می‌کند که محبوب با بازی‌های خود و ناپایداری‌اش، دل عاشق را بیشتر آزرده نکند. شاعر به محبوب می‌گوید که نباید زلف آشفته‌اش را به بازی بگیرد و او را در دام درد و بلا گرفتار کند. همچنین به محبوب تذکر می‌دهد که با دل شکسته او بازی نکند و نسبت به او و اهل وفا تهمت نزند. در نهایت، شاعر از محبوب می‌خواهد که به ستم بر دل عاشق ادامه ندهد و از ایجاد زخم‌های جدید بپرهیزد.