شمارهٔ ۳ جویای تبریزی
جویای تبریزی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
شکر لله که هجو کس گفتن
فطرت عالی مرا نه فن است
نشده در هجای کس جاری
تا زبانم مجاور دهن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره میکند که از هجو و توهین به دیگران بپرہیز میکند، زیرا این کار با فطرت والایش سازگار نیست. او تأکید دارد که هیچگاه به کسی بدی نگفته و زبانش برای چنین اموراتی نیست.